The sun is far away
It goes in circles
Someone dies
Someone lives
In pain
It is burning
Into the thin air
Of the nature
Of a culture
On the dark side
Under the moon
The wolves gather

 http://pl.youtube.com/watch?v=q8c9maWYRNo

Drzewa pod nami,
Drzewa nad nami,
Jesteśmy drzewami.

W naszych koronach
Na kolorowych liściach
Gra słońce na skrzypcach
Wiatru dźwięk kołysankę tka.
W tafli jeziora
Obraz się skrży,
Ryba "plum"
A czas lśni.

Drzewa pod nami,
Drzewa nad nami,
Jesteśmy drzewami.

Połączeni z ziemią
Połączeni z niebem
Zrośliśmy w jedną część
Naszej wspólnej opowieści
Bez wypowiedzialnej treści.
Całujemy krople deszczu
Szanujemy ptaka śpiew
Gdy płaczemy to płaczemy
Gdy śmiejemy to śmiejemy się.

Drzewa pod nami,
Drzewa nad nami,
Jesteśmy drzewami.

Decydując się być
Ranię kogoś.
Decydując się nie ranić
Ranię siebie.

Od jednej ściany
Do drugiej ściany.

Śniąc na jawie
Jawa jak sen.
Nie śpiąc we śnie
Sen jak jawa.

Wieczna odpowiedzialność
Czyni z nas ludzi.
Nikt nie uprzedził mnie
Że to będzie tak boleć.
Nikt nie przytuli mnie
„Samotność innych ludzi
Czyni mnie samotnym…”

Ale ja wybrałem siebie
By zbudować ego,
I poczucie siebie
Że jestem
Że istnieję
Że decyduję
Że mam wpływ
Że mam terytorium
Że jestem bezpieczny.
A skąd mam pewność
Czy to nie motyl śni mnie?

I jak nie zrobię
Tak będzie
I zawsze będzie
Od ściany
Do ściany

Lateksowy dzień

Snuje się ulicami

Ponętnie pyta

Gdzie się znajduje

Początek

Świata.

Błyszczykiem nieznacznie

Uśmiecha się

Zniewieściale.

Spekuluje

W natręctwie gestów.

Szkłem

Mierzy

Trwałość.

Lateksowy dzień

W toalecie pudruje

Naturalne blizny

W lustrze pragnąc

Schować malowidło

Lateksowy dzień

Kosztuje

Niewiele

Gdyż księżyc

Odbija

To samo.